آشنایی با اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی
اتاقهای بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی، نهادهایی غیرانتفاعی متشکل از فعالان بخش خصوصی در یک منطقه جغرافیایی مشخص هستند. در این نهادها، بازرگانان و صاحبان صنایع مختلف ضمن هماهنگ کردن فعالیتهای خود، برای حفظ منافع مشترکشان با نهادهای دولتی تعامل و ارتباط سازنده برقرار میکنند.
تاریخچه اتاقهای بازرگانی در ایران و جهان
اتاقهای بازرگانی در سراسر جهان، با هدف دفاع از منافع تجار، صنعتگران و تولیدکنندگان در برابر تهدیدات و مخاطرات اقتصادی مشترک شکل گرفتهاند. قدمت این نهادها به بیش از ۴۰۰ سال پیش باز میگردد؛ به طوری که نخستین اتاق بازرگانی جهان در سال ۱۵۹۹ در شهر مارسی فرانسه تاسیس شد. هدف از تاسیس این اتاق، دفاع از منافع بازرگانان و صنعتگران آن منطقه بود.
در ایران، نخستین نهاد حامی تجار در سال ۱۲۶۳ با عنوان «مجلس وکلای تجار» شکل گرفت. این نهاد بعدها به اتاق بازرگانی تغییر نام داد. مورخان حوزه اقتصاد ایران معتقدند که پایه تمامی فعالیتهای صنفی و تخصصی بخش بازرگانی کشور، از همین نهاد شکل گرفته است.
این نهاد مدرن اقتصادی توسط حاج محمدحسین امینالضرب بنیانگذاری شد و تا سال ۱۳۰۵ با همین نام به فعالیت خود ادامه داد. در ۱۶ مهرماه همان سال، نام این نهاد به «اتاق تجارت تهران» تغییر یافت و برای نخستین بار، در فهرست تشکلهای وزارت بازرگانی به ثبت رسید.
در سال ۱۳۲۰، با تصویب قانون جدید، اتاق بخش خصوصی ایران به اتاق بازرگانی تغییر نام داد. پس از آن، در سال ۱۳۴۱ قانون تأسیس اتاق صنایع و معادن به تصویب رسید و در سال ۱۳۴۲ اتاق صنایع و معادن تاسیس شد. در سال ۱۳۴۸ این دو اتاق با یکدیگر ادغام شدند و اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران را تشکیل دادند.
در سال ۱۳۹۰، با تصویب قانون بهبود مستمر محیط کسبوکار، عنوان کشاورزی نیز به انتهای نام اتاق افزوده شد و به این ترتیب، پارلمان بخش خصوصی به «اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران» تغییر نام داد.
ماموریتهای اصلی اتاقهای بازرگانی
به طور کلی، اتاقهای بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی سه ماموریت اصلی دارند:
تلاش برای بهبود محیط کسبوکار: اتاقهای بازرگانی از طریق مطالبه و دفاع از خواستههای فعالان بخش خصوصی از حاکمیت، برای بهبود محیط کسبوکار تلاش میکنند. این نهادها به عنوان نماینده و وکیل مدافع بخش خصوصی در برابر دولت عمل کرده و در صورت وجود موانع قانونی و مقرراتی، برای رفع یا اصلاح آنها تلاش میکنند. همچنین، در صورت نیاز به تصویب قوانین جدید برای تسهیل فعالیتهای اقتصادی، پیشنهادهای مدون خود را به سیاستگذاران ارائه میدهند.
ارائه خدمات حرفهای به اعضا: اتاقهای بازرگانی با ارائه خدمات متنوع حرفهای به اعضا، به توسعه پایدار اقتصادی کمک میکنند. این خدمات شامل تسریع و تسهیل فرآیندهای ثبت و تغییرات شرکتها، تقویت سازوکارهای دفاع از حقوق اعضا در هیاتهای حل اختلاف مالیاتی، تامین اجتماعی و گمرکی و ارائه خدمات باشگاه بازرگانان است.
توانمندسازی فعالان کسبوکار: اتاقهای بازرگانی از طریق شبکهسازی در قالب هیاتهای تجاری، برگزاری گردهماییها و آموزشهای تخصصی، فعالان کسبوکار را توانمند میکنند.
انتخابات پیش روی اتاق تهران
در روز یازدهم اسفند ماه، فعالان بخش خصوصی عضو اتاق یا دارندگان کارتهای بازرگانی معتبر، میتوانند با شرکت در انتخابات، نمایندگان خود را برای عضویت در هیئت نمایندگان انتخاب کنند. هیئت نمایندگان، به عنوان دومین رکن اساسی اتاقهای بازرگانی، به مدت چهار سال به اداره پارلمان بخش خصوصی میپردازد.
در طول این چهار سال، هیئت نمایندگان ضمن انتخاب هیئت رئیسه اتاق، کمیسیونهای مشورتی تخصصی را تشکیل داده و برنامهها و بودجههای سالیانه اتاق را بررسی و تصویب میکنند.