از پیری تا پویایی: نقش حیاتی لانجویتی و استارتاپها در ارتقای سلامت سالمندی
چرایی عدم تمایل برخی افراد به زندگی ابدی
بسیاری از افراد به دلیل ترس از دوران سالمندی توأم با بیماری، ناتوانی و رنج، علاقهای به زندگی ابدی ندارند. تصور عموم بر این است که زندگی ابدی به معنای سپری کردن سالهای طولانی در وضعیت ناتوانی و بیماری است. با این حال، اگر مفهوم زندگی ابدی را به گونهای دیگر تعریف کنیم و بر حفظ سلامت و شادابی در دوران سالمندی تأکید نماییم، پاسخها به طور چشمگیری تغییر خواهد کرد.
لانجویتی چیست؟
لانجویتی به معنای افزایش طول عمر همراه با حفظ سلامت و کیفیت زندگی است. در حقیقت، لانجویتی به دنبال افزایش سالهای سالم زندگی انسانها است، به گونهای که افراد بتوانند در سنین بالا نیز از زندگی فعال و پرنشاطی برخوردار باشند.
تفاوت طول عمر و عمر سالم
امروزه، طول عمر متوسط انسان در کشورهای پیشرفته حدود 76 سال است. با این حال، طول عمر سالم، یعنی سالهای زندگی بدون بیماری، به طور متوسط حدود 64 سال است. این بدان معناست که بسیاری از افراد سالهای پایانی عمر خود را با بیماری و ناتوانی سپری میکنند.
چرا مراقبتهای بهداشتی باید تغییر کند؟
در گذشته، مراقبتهای پزشکی بیشتر بر درمان بیماریهای حاد و عفونی تمرکز داشت. اما امروزه، با افزایش طول عمر انسانها، بیماریهای مزمن مرتبط با پیری به چالش اصلی نظام سلامت تبدیل شدهاند. بیماریهایی مانند آلزایمر، سرطان و بیماریهای قلبی، سالهای زیادی از عمر انسانها را با ناتوانی و رنج همراه میکنند.
برای حل این مشکل، لازم است که نظام سلامت از تمرکز بر درمان بیماریها به تمرکز بر حفظ سلامت و پیشگیری از بیماریها تغییر جهت دهد. هدف مراقبتهای بهداشتی باید حفظ سلامت و شادابی افراد در طول عمر باشد، به گونهای که افراد بتوانند تا حد امکان از بروز بیماریهای مزمن جلوگیری کنند.
استارتاپهای لانجویتی به دنبال چه هستند؟
استارتاپهای فعال در حوزه لانجویتی، که به عنوان استارتاپهای Techbio شناخته میشوند، به دنبال ارائه راهکارهای نوآورانه برای افزایش طول عمر و بهبود کیفیت زندگی در دوران سالمندی هستند. این استارتاپها با استفاده از فناوریهای پیشرفته و دانش زیستشناسی، به دنبال دستیابی به پیشرفتهای عملی در زمینههای زیر هستند:
پیشرفتهای عملی: استارتاپهای لانجویتی به دنبال ارائه راهکارهایی هستند که بتوانند به طور عملی طول عمر انسانها را افزایش دهند و از بروز بیماریهای مزمن جلوگیری کنند. به عنوان مثال، برخی از این استارتاپها بر توسعه داروهایی تمرکز دارند که بتوانند روند پیری را کند کنند یا سلولهای پیر را از بین ببرند.
لانجویتی به عنوان یک مسئله اطلاعاتی: برخی از استارتاپها لانجویتی را به عنوان یک مسئله اطلاعاتی در نظر میگیرند و به دنبال ارائه راهکارهایی برای ذخیره و بازیابی اطلاعات زیستی انسانها هستند. این استارتاپها معتقدند که با داشتن اطلاعات دقیق و کامل از وضعیت سلامت افراد، میتوان به طور مؤثرتری از بروز بیماریها جلوگیری کرد و طول عمر را افزایش داد.
دنبال کردن یک نشانه تعریف شده برای ایجاد حرکت: استارتاپهای لانجویتی به دنبال ارائه راهکارهایی هستند که بتوانند یک نشانه خاص از پیری را هدف قرار دهند و با استفاده از آن، روند پیری را کند کنند. به عنوان مثال، برخی از این استارتاپها بر توسعه روشهایی برای جایگزینی سلولهای بنیادی خونساز تمرکز دارند که میتوانند سیستم ایمنی را تقویت کنند و از بروز بیماریهای عفونی جلوگیری کنند.
اندازه گیری سیگنال: برای استارتاپ های لانجویتی اندازه گیری سیگنال بسیار مهم است. برای مثال آیا این دارو می تواند شروع مجموعه ای از بیماری های مرتبط با پیری را به تاخیر بیندازد؟
ضرورت توجه به لانجویتی
با افزایش جمعیت سالمندان در سراسر جهان، توجه به لانجویتی از اهمیت ویژهای برخوردار است. تا سال 2050، بیش از 20 درصد از جمعیت جهان بالای 65 سال سن خواهند داشت. این امر چالشهای اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی را به همراه خواهد داشت، از جمله افزایش هزینههای مراقبتهای بهداشتی و کاهش نیروی کار.
با توجه به این چالشها، سرمایهگذاری در حوزه لانجویتی از اهمیت بالایی برخوردار است. بر اساس گزارش آکادمی ملی علوم، به تعویق انداختن شروع بیماریهای مزمن مرتبط با پیری، میتواند میلیاردها دلار صرفهجویی اقتصادی به همراه داشته باشد.