خانههای دوم در مسیر تبدیلشدن به گزینهای تازه برای اقامت با طرح جدید دنسه
گروه هتلهای دنسه با آغاز ساخت نخستین پروژه کاندوتل خود در چالوس، وارد مرحله تازهای از توسعه کسبوکار شده است. این گروه قصد دارد با ترکیب مالکیت خصوصی املاک و مدیریت متمرکز هتلی، خانههای دومی را که بخش زیادی از سال بدون استفاده باقی میمانند، به داراییهایی درآمدزا تبدیل کند؛ مدلی که در آن مالکان ضمن حفظ حق استفاده شخصی از ملک خود، میتوانند در زمان غیبت، آن را در اختیار گردشگران قرار دهند و از محل بهرهبرداری اقامتی درآمد کسب کنند.
گروه هتلهای دنسه در نشست خبری با عنوان «ورود به توسعه مقاصد گردشگری با نگاه نوآورانه» از تغییر رویکرد خود در بازار گردشگری خبر داد. این مجموعه که پیش از این عمدتاً بر مدیریت و بهرهبرداری از اقامتگاهها تمرکز داشت، در مسیر جدید خود به توسعه مقاصد گردشگری و ساخت کاندوتل روی آورده است.
کاندوتل (Condo Hotel) مدلی از اقامتگاه است که در آن مالکیت واحدهای ساختمانی در اختیار خریداران قرار میگیرد، اما مدیریت و بهرهبرداری از آنها بهصورت متمرکز و با سازوکار هتلی انجام میشود. در این ساختار، مالکان میتوانند در زمانهای مورد نظر از واحد خود استفاده کنند و در سایر دورهها، با سپردن آن به مجموعه بهرهبردار، از ظرفیت اقامتی ملک خود درآمد داشته باشند.
خانههای دوم؛ ظرفیت مغفول بازار گردشگری ایران
سهیل ممدوحی، مدیرعامل گروه هتلهای دنسه، با اشاره به ظرفیت بلااستفاده خانههای دوم در کشور گفت تنها در استان مازندران بیش از دو میلیون خانه دوم وجود دارد که بخش قابل توجهی از آنها در طول سال خالی میمانند.
به گفته ممدوحی، این املاک در شرایط فعلی نهتنها درآمدی برای مالکان ایجاد نمیکنند، بلکه هزینههایی مانند نگهداری، نظافت و تأمین امنیت را نیز به آنها تحمیل میکنند. از نگاه دنسه، ورود این واحدها به چرخه اقامت گردشگری میتواند ضمن ایجاد درآمد برای مالکان، ظرفیت عرضه خدمات اقامتی را نیز افزایش دهد.
مدیرعامل دنسه برای توضیح جذابیت اقتصادی این مدل، به تفاوت بازدهی املاک مسکونی و اقامتگاههای تحت مدیریت این گروه اشاره کرد. به گفته او، نسبت درآمد اجاره به ارزش ملک مسکونی در تهران حدود ۳.۳ درصد است، در حالی که بازدهی املاک تحت مدیریت دنسه در سال گذشته حداقل ۸ درصد بوده و در برخی موارد به ۲۲ درصد رسیده است.
البته این ارقام بر اساس دادههای اعلامشده از سوی دنسه مطرح شدهاند و مقایسه دقیق آنها مستلزم در نظر گرفتن هزینههای نگهداری، مدیریت، بهرهبرداری و سهم شرکت از درآمد حاصل از اجاره است.
ممدوحی همچنین گردشگری را یکی از ظرفیتهای اقتصادی کشور دانست که میتواند با اتکا به منابع طبیعی، تاریخی و فرهنگی، بدون وابستگی مستقیم به واردات مواد اولیه، ارزش اقتصادی ایجاد کند. به گفته او، مطالعات نشان میدهد هر واحد هزینهکرد در صنعت گردشگری میتواند تا ۲.۵ برابر ارزش اقتصادی در اقتصاد محلی ایجاد کند.
نخستین پروژه کاندوتل دنسه در چالوس کلید خورد
صادق ارنواز، مدیرعامل دنسه توسعه، از آغاز پروژه ساخت نخستین کاندوتل این گروه در چالوس خبر داد. به گفته او، دنسه در مرحله جدید فعالیت خود قصد دارد توسعه خانههای دوم را با ترکیب مالکیت ملکی و بهرهبرداری هتلی دنبال کند.
ارنواز کاندوتل را مدلی میان آپارتمان مسکونی و هتل توصیف کرد که در آن خریدار مالکیت کامل واحد را در اختیار دارد، اما مدیریت خدمات اقامتی و بهرهبرداری اقتصادی از آن میتواند به یک مجموعه تخصصی واگذار شود.
او با اشاره به تفاوت این مدل با شیوههای مالکیت اشتراکی و تایمشیرینگ توضیح داد که در کاندوتل، مالکیت واحد به خریدار تعلق دارد و حق استفاده از ملک نیز به دورههای زمانی از پیش تعیینشده محدود نیست.
به گفته ارنواز، یکی از چالشهای اصلی خانههای دوم، استفاده محدود مالکان از این املاک در طول سال است. این موضوع باعث میشود بسیاری از واحدها برای ماههای طولانی بدون استفاده باقی بمانند و در عین حال هزینههای نگهداری خود را به مالکان تحمیل کنند. کاندوتل تلاش میکند با متمرکز کردن خدمات نگهداری، میزبانی و مدیریت اقامت، این ظرفیت بلااستفاده را به فرصت درآمدزایی تبدیل کند.
در این مدل، مالکان علاوه بر امکان استفاده شخصی از واحد خود، به خدمات اقامتی و رفاهی در سطح هتل پنجستاره دسترسی خواهند داشت. در دورههایی نیز که مالک در ملک حضور ندارد، واحد میتواند از طریق مجموعه بهرهبردار به گردشگران اجاره داده شود.
مدیرعامل دنسه توسعه همچنین درباره مزیت اقتصادی این مدل گفت حداقل درآمد حاصل از بهرهبرداری کاندوتل میتواند دو برابر اجاره یک واحد مسکونی معمولی باشد. او با استناد به نمونههای مقایسهای افزود ارزش واحدهای کاندوتل بهطور متوسط ۳۷ درصد بیشتر از واحدهای مسکونی متعارف است.
این ارقام، برآوردهای اعلامشده از سوی مدیران دنسه هستند و میزان تحقق آنها در پروژه چالوس به عواملی مانند تقاضای گردشگری، نرخ اشغال واحدها، هزینههای بهرهبرداری و شرایط قرارداد میان مالکان و شرکت مدیریتکننده بستگی دارد.
ورود به حوزه توسعه کاندوتل، از تغییرات مهم در مدل کسبوکار دنسه محسوب میشود. این گروه پیش از این بیشتر بر مدیریت ظرفیتهای اقامتی موجود تمرکز داشت، اما اکنون قصد دارد از مرحله بهرهبرداری فراتر برود و در طراحی، ساخت و توسعه محصولات جدید گردشگری نیز نقش داشته باشد.
۸۵ درصد فروش دنسه از طریق کانالهای مستقیم انجام میشود
نیما قاضی، رئیس هیئتمدیره گروه هتلهای دنسه، در این نشست به تشریح وضعیت فعالیت مجموعه پرداخت و اعلام کرد این گروه در حال حاضر ۹ مجموعه اقامتی فعال دارد و ۱۴۵ نفر در این مجموعهها مشغول به کار هستند.
به گفته قاضی، اقامتگاههای تحت مدیریت دنسه در استانهای گیلان و مازندران سالانه ظرفیت پذیرش ۳ هزار و ۷۹۶ اتاقشب را دارند. نرخ اشغال این مجموعهها در نیمه نخست سال نیز به ۸۳ درصد رسیده است؛ رقمی که به گفته او حدود ۳۰ درصد بالاتر از میانگین نرخ اشغال اقامتگاهها در شمال کشور است.
در بخش دیگری از نشست، موضوع سهم پلتفرمهای آنلاین رزرو اقامتگاه از فروش دنسه و میزان وابستگی این گروه به کانالهای فروش واسطهای مطرح شد.
ممدوحی در پاسخ به پرسش پیوست درباره ترکیب کانالهای فروش اعلام کرد حدود ۸۵ درصد فروش گروه هتلهای دنسه از طریق کانالهای مستقیم انجام میشود و سهم پلتفرمهای دیگر از فروش این مجموعه حدود ۱۵ درصد است.
این ترکیب نشان میدهد دنسه بخش عمدهای از فرایند جذب مشتری و فروش خدمات اقامتی خود را از طریق کانالهای اختصاصی دنبال میکند. با این حال، در این نشست جزئیات بیشتری درباره سهم وبسایت، رزرو تلفنی و سایر مسیرهای فروش مستقیم ارائه نشد.
توقف فعالیت اقامتگاههای دنسه در هرمزگان
قاضی در بخش دیگری از نشست، درباره تأثیر شرایط جنگی بر فعالیت مجموعههای گردشگری دنسه در جنوب کشور توضیح داد که فعالیت اقامتگاههای این گروه در سواحل استان هرمزگان به دلیل شرایط جنگی متوقف شده است.
ممدوحی نیز در پاسخ به پرسشی درباره محدوده جغرافیایی فعالیتهای دنسه و برنامههای توسعه در شهرهای غیرساحلی، به حضور این گروه در مقاصدی مانند اصفهان و گیلان اشاره کرد.
او همچنین توضیح داد که ترکیب درآمدی دنسه نسبت به دورهای که بخش عمده درآمد گروه به هتل گیلاریا وابسته بود، تغییر کرده است.
در مجموع، آغاز پروژه کاندوتل چالوس را میتوان نشانهای از تلاش دنسه برای ورود به مرحله جدیدی از فعالیت در صنعت گردشگری دانست؛ مرحلهای که در آن توسعه و ساخت اقامتگاه، مالکیت خصوصی و مدیریت حرفهای هتلی در یک مدل اقتصادی به هم پیوند میخورند. این رویکرد علاوه بر ایجاد فرصت درآمدزایی از خانههای دوم، میتواند شیوه عرضه اقامتگاههای گردشگری را نیز تغییر دهد؛ هرچند موفقیت آن در نهایت به استقبال خریداران، عملکرد بهرهبردار و میزان تقاضای بازار گردشگری وابسته خواهد بود.