ائتلاف استراتژیک برای نوسازی تأمین مالی دانشبنیانها؛ امضای تفاهمنامه سهجانبه با افق ۴۳ همتی
در مراسمی که عصر شنبه ۲ اسفند ۱۴۰۴ برگزار شد، اکوسیستم فناوری ایران شاهد یک چرخش راهبردی در تعامل میان نهادهای توسعهای و نظام بانکی بود. امضای تفاهمنامه میان صندوق نوآوری و شکوفایی، بانک اقتصاد نوین و انجمن ملی شرکتهای دانشبنیان صنعت و معدن، نویدبخش گذار از بانکداری سنتی به سمت مدلهای نوآورانه تأمین مالی است.
هدفگذاری روی پیشرانهای اقتصادی
این توافقنامه در گام نخست، ۵۵ شرکت شاخص (شامل ۴۵ مجموعه فناور و ۱۰ شرکت نوآور) را تحت پوشش قرار میدهد. اهمیت این ائتلاف زمانی روشن میشود که به ابعاد اقتصادی این مجموعهها نگاه کنیم:
درآمد عملیاتی: مجموع درآمد این شرکتها در سال ۱۴۰۳ به حدود ۴۳ هزار میلیارد تومان (همت) رسیده است.
سابقه حمایتی: صندوق نوآوری پیش از این با تخصیص ۱۳ همت (۷ همت تسهیلات و ۶ همت ضمانتنامه) از این گروه حمایت کرده که نشاندهنده وزن بالای این شرکتها در اقتصاد دانشبنیان کشور است.
پایان عصر تسهیلات مقطعی؛ تولد کمیتههای مشترک تخصصی
اصغر نورالهزاده، رئیس هیئت عامل صندوق نوآوری، با نقد مدلهای سنتی بانکی تأکید کرد که صرفِ تزریق پول، حلال مشکلات شرکتهای هایتک نیست. در مدل جدید:
کمیتههای مشترک ارزیابی: طرحها بهجای بروکراسی اداری بانک، در کمیتهای تخصصی با حضور کارشناسان بانک و صندوق بررسی میشوند.
همافزایی منابع: ظرفیتهای اعتباری بانک و نهادهای ضمانتگر صندوق برای پاسخگویی به نیازهای واقعی شرکتها همراستا میشوند.
پایداری جریان نقدینگی؛ مسیر رشد تولید ناخالص داخلی (GDP)
حامد رفیعی، رئیس مرکز تأمین مالی معاونت علمی، این تفاهمنامه را الگویی برای پایدارسازی جریان مالی در اکوسیستم فناوری دانست. وی معتقد است تأمین مالی نباید «اتفاقی» یا «مقطعی» باشد، بلکه باید به صورت یک جریان زمانبندیشده و پایدار درآید تا سهم واقعی اقتصاد دانشبنیان در تولید ناخالص داخلی محقق شود.
چتر حمایتی بر فراز صنایع راهبردی
این توافقنامه طیف گستردهای از حوزههای استراتژیک را پوشش میدهد، از جمله:
زیستفناوری، دارو و تجهیزات پزشکی
کشاورزی مدرن و صنایع غذایی
مواد پیشرفته، برق، الکترونیک و ICT
صنایع خلاق و خدمات تجاریسازی
مدلی برای رشد متوازن
اگر این تفاهمنامه بتواند وعده «نقدینگی پایدار» را به مرحله اجرا برساند، نهتنها وابستگی به واردات در صنایع حساس کاهش مییابد، بلکه الگوی جدیدی خلق میشود که در آن بانک، صندوق و شرکتهای دانشبنیان در یک زنجیره ارزش مشترک، همزمان رشد میکنند.
