پایهگذاری سیستم حسابداری اسنپ بر استانداردهای بینالمللی
در دنیای کسبوکارهای دیجیتال، یکی از مهمترین سوالات مالی این است که چگونه باید مخارج مربوط به مشتریان را ثبت کرد. اسنپ، بزرگترین تاکسی اینترنتی ایران، در یک رویکرد شفاف، هزینههای مربوط به تخفیفهای مسافران و طرحهای تشویقی رانندگان را به عنوان هزینه عملیاتی شناسایی میکند. این تصمیم که بر اساس استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی (IFRS) گرفته شده، از ایجاد تصویری غیرواقعی در صورتهای مالی شرکت جلوگیری میکند.
چرا این هزینهها دارایی نامشهود نیستند
جلال قارایی، معاون مالی گروه اسنپ، در این باره توضیح میدهد که بر اساس استانداردهای حسابداری، تنها هزینههایی که منافع اقتصادی آینده آنها به شکل قطعی قابل اندازهگیری باشد، میتوانند به عنوان دارایی ثبت شوند. او میگوید:
“طرحهای تشویقی عمدتاً با هدف تحریک رفتار مصرفی کوتاهمدت طراحی شدهاند. از آنجا که منافع احتمالی این اقدامات در آینده با قطعیت کافی قابل اندازهگیری نیست، امکان ثبت آنها به عنوان دارایی نامشهود وجود ندارد.”
اگر این هزینهها به عنوان دارایی نامشهود ثبت میشدند، زیان واقعی شرکت در کوتاهمدت پنهان میماند و صورتهای مالی ظاهری سودده پیدا میکردند. این روش ممکن است برای مدیریت داخلی توجیهپذیر باشد، اما برای سرمایهگذاران و تحلیلگران گمراهکننده است.
رویکرد جهانی در شرکتهای بزرگ
این رویکرد فقط مختص اسنپ نیست. معاون مالی اسنپ اشاره میکند که شرکتهای بینالمللی بزرگی مانند اوبر و لیفت نیز همین شیوه را در پیش گرفتهاند. آنها هزینههای مربوط به طرحهای تشویقی را به عنوان هزینههای جاری ثبت میکنند، در حالی که مخارج مربوط به توسعه نرمافزار را که منافع بلندمدت و قابل اندازهگیری دارند، به عنوان دارایی نامشهود گزارش میدهند. این تمایز دقیق، جلوی هرگونه تفسیر سلیقهای از استانداردهای حسابداری را میگیرد.
با وجود این سطح از شفافیت و ثبت تمام هزینهها به صورت مستقیم، اسنپ یک شرکت سودده با جریان نقد عملیاتی مثبت است. این نشان میدهد که تصمیم اسنپ برای ارائه یک تصویر واقعی از وضعیت مالی خود، به آنها کمک کرده تا با واقعیتها روبرو شوند و تصمیمات مالی دقیقتری بگیرند.
