چشمانداز صنعت کشاورزی و غذا تا سال ۲۰۵۰
رشد جمعیت جهان و دگرگونیهای اقلیمی پیشبینی میشود که در دهههای آتی، تحولات عمیقی را در عرصه تولید غذا و کشاورزی رقم بزنند.
اکثر مباحث پیرامون آینده کشاورزی، اغلب به شکلی نامتوازن بر افزایش چشمگیر تولید مواد غذایی متمرکز شدهاند. استدلال غالب در این رویکرد، نیاز به تأمین غذای جمعیت رو به رشد جهان است که بر اساس تخمینها، نیازمند دو برابر شدن میزان تولید فعلی خواهد بود. با این حال، این افزایش تولید، نگرانیهای فزایندهای را در مورد پیامدهای زیستمحیطی به همراه دارد. به یقین، دستیابی به این حجم از تولید مستلزم استفاده گستردهتر از کودهای شیمیایی و آفتکشها خواهد بود که مصرف بیرویه این مواد میتواند اثرات جبرانناپذیری بر اکوسیستم کشاورزی و محیط زیست برجای گذارد. در مقابل این دیدگاه، گروهی نیز بر اهمیت مسائل زیستمحیطی تأکید دارند، اما فقدان اهداف کمی و مشخص در این زمینه، نشان میدهد که توجه شایستهای به دستیابی به پایداری زیستمحیطی نمیشود.
ویژهنامه کسب و کارهای کشاورزی
به منظور ایجاد تحول اساسی در بخش تولید و مصرف محصولات کشاورزی، تغییرات بنیادینی ضروری به نظر میرسد. یکی از این تغییرات، بازنگری در مناطق فعلی تولید محصولات کشاورزی و دامپروری است. در کنار ضرورت بهرهگیری از زمینهای بایر و غیرقابل کشت برای کشاورزی، باید به طور کامل از تبدیل جنگلها به اراضی کشاورزی و مراتع دامداری جلوگیری شود. در همین راستا، کاهش چشمگیر ضایعات مواد غذایی و گازهای گلخانهای ناشی از فعالیتهای کشاورزی، امری حیاتی برای بهبود عملکرد اکوسیستم به شمار میرود. این تحولات تنها به موارد ذکر شده محدود نمیشوند و برای حفظ اکوسیستم موجود، اعمال تغییرات دیگری نظیر استفاده فراگیر از فناوریهای نوین در کشاورزی و اصلاح الگوهای غذایی نیز اجتنابناپذیر خواهد بود.
