OpenAI و هوش مصنوعی؛ انتخاب سرعت به جای کارایی

جدال سرعت و کارایی در امپراتوری هوش مصنوعی OpenAI

کارن هائو، روزنامه‌نگار و نویسنده کتاب «امپراتوری هوش مصنوعی»، شرکت OpenAI را به یک امپراتوری دیجیتال تشبیه می‌کند که در حال گسترش است. به گفته او، این شرکت نه تنها قدرت اقتصادی، بلکه نفوذ سیاسی قابل توجهی پیدا کرده و نحوه استفاده از هوش مصنوعی را در سطح جهانی شکل داده است.

سرعت در مقابل ایمنی؛ ایدئولوژی مرکزی OpenAI

هائو معتقد است در قلب OpenAI یک ایدئولوژی وجود دارد که سرعت توسعه هوش مصنوعی عمومی را بر هر چیز دیگری، از جمله ایمنی و کارایی، ترجیح می‌دهد. در این رقابت که «برنده همه چیز را می‌برد»، سرعت حرف اول را می‌زند و سم آلتمن و تیمش با سرمایه‌گذاری‌های عظیم در ابررایانه‌ها، سایر شرکت‌ها را نیز مجبور به رقابت در همین مسیر کرده‌اند. این رویکرد پرشتاب، باعث شده تا اغلب محققان برتر هوش مصنوعی جذب این شرکت شوند و تحقیقات دانشگاهی در این زمینه کمرنگ شود.

هزینه‌های نجومی و پیامدهای انسانی

OpenAI قصد دارد تا سال ۲۰۲۹، ۱۱۵ میلیارد دلار صرف توسعه هوش مصنوعی کند. اما این هزینه‌های گزاف، تنها یک روی سکه است. هائو هشدار می‌دهد که در کنار وعده‌های بزرگ OpenAI برای ارتقای بشریت، هزینه‌های انسانی و اجتماعی قابل توجهی نیز ایجاد شده است، از جمله:

از دست رفتن مشاغل

افزایش توهم و اختلالات روانی ناشی از استفاده از چت‌بات‌ها

شرایط کاری سخت و دستمزدهای پایین برای کارگران کشورهای در حال توسعه که مسئول بررسی محتوای آزاردهنده هستند.

او نمونه‌هایی مانند AlphaFold گوگل را مثال می‌زند که بدون ایجاد آسیب‌های گسترده، مزایای واقعی و ملموسی را به جامعه ارائه داده است.

رقابت جهانی و آینده‌ای مبهم

با وجود شعارهای سیلیکون ولی درباره رقابت با چین، هائو می‌گوید شکاف بین آمریکا و چین در حال کاهش است و در واقع تنها شرکت‌های آمریکایی از این وضعیت سود برده‌اند. هائو و محققان سابق OpenAI هشدار می‌دهند که این شرکت ممکن است مرز میان مأموریت‌های انتفاعی و غیرانتفاعی خود را گم کند و به جای خدمت به بشریت، تنها به دنبال سود خود باشد.

هائو نتیجه‌گیری می‌کند که خطر واقعی زمانی رخ می‌دهد که یک سازمان، غرق در سیستم اعتقادی خودساخته‌اش شود و ارتباطش با واقعیت و پیامدهای واقعی اقداماتش را از دست بدهد. OpenAI امروز به یک قدرت جهانی تبدیل شده، اما مسیر پرشتاب و پرریسک آن می‌تواند هم دستاوردهای بزرگ و هم تهدیدهای جدی برای آینده جوامع انسانی به همراه داشته باشد.