ادعای جنجالی ماسک: چیزبرگر و سیگار در کارخانههای تراشه
ایلان ماسک این هفته با اظهارنظری جنجالی، ساختار اتاقهای تمیز در صنعت تراشهسازی را به چالش کشید. او ادعا کرد که کارخانههای مدرن تراشهسازی اتاقهای تمیز را اشتباه طراحی میکنند و پیشبینی کرد زمانی که تسلا کارخانهی ۲ نانومتری خود را بسازد، میتواند در آنجا چیزبرگر بخورد و سیگار بکشد.
ماسک در مصاحبهای گفت: «فکر میکنم آنها اتاقهای تمیز را اشتباه میسازند. من شرط میبندم که در کارخانه ۲ نانومتری تسلا میتوانم چیزبرگر بخورم و سیگار بکشم.» وقتی پرسیده شد چگونه از آلوده شدن ویفرهای سیلیکونی با چربی جلوگیری خواهد کرد، او پاسخ داد که تمام ویفرها باید در محفظههای کاملاً ایزوله نگهداری شوند.
در واقع، کارخانههای تراشهسازی مدرن مجموعهای عظیم و یکپارچه هستند که شامل اتاقهای فوق تمیز با استانداردهای ISO میشوند. برای نمونه، اتاق تمیز کلاس ۱ (ISO Class 1) اجازهی وجود حداکثر ۱۰ ذره به اندازه ۰.۱ میکرومتر در هر متر مکعب هوا را میدهد. حساسترین فرآیندها مانند لیتوگرافی EUV در محیطهای کلاس ۱ و ۲ انجام میشوند.
خوردن یا سیگار کشیدن در چنین محیطهایی کاملاً ممنوع است، زیرا حتی یک بازدم انسان میلیونها ذرهی آلاینده و رطوبت آزاد میکند که میتواند به ویفرها و تجهیزات فوق حساس آسیب برساند.
با توجه به این نکات، واضح است که ایلان ماسک درک عمیقی از عملکرد دقیق کارخانههای پیشرفتهی تراشهسازی ندارد، و ادعای او بیشتر جنبهی نظری و جنجالی دارد تا فنی.
