ماسایوشی سان؛ سرمایهگذاری بیمهابا در دنیای فناوری
ماسایوشی سان (Masayoshi Son)، کارآفرین کرهای-ژاپنی فعال در حوزه فناوری، سرمایهگذار و نیکوکار ۶۴ ساله است. او بیشتر به عنوان بنیانگذار، رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل شرکت سافت بانک شناخته میشود.
وی دوران دبیرستان خود را در ایالات متحده آمریکا تنها در مدت دو هفته به پایان رساند و در سن ۲۰ سالگی از دانشگاه کالیفرنیا فارغالتحصیل شد. او با بهرهگیری از دانش فنی خود، دستگاه ترجمهای را اختراع و به ثبت رساند و آن را به قیمت یک میلیون دلار به شرکت شارپ فروخت. سان همچنین با واردات دستگاههای بازیهای رایانهای دست دوم به صورت اعتباری از ژاپن و نصب آنها در خوابگاهها و رستورانها، مبلغ یک میلیون و پانصد هزار دلار دیگر کسب کرد.
او در سال ۱۹۸۱ به ژاپن بازگشت و یک سال و نیم بعد شرکت سافت بانک را تأسیس نمود. سافت بانک در ابتدا به عنوان یک شرکت مخابراتی فعالیت خود را آغاز کرد، اما در حال حاضر تمرکز اصلی آن بر سرمایهگذاری در کسبوکارهای سودآور و کسب سود است.
ماسایوشی سان صدها سرمایهگذاری انجام داده است که اکثریت قریب به اتفاق آنها با شکست مواجه شده و در طول سالیان متمادی خسارات قابل توجهی به داراییهای او وارد کردهاند. با این حال، تنها یک سرمایهگذاری او را در ردیف سرمایهگذاران بزرگی همچون وارن بافت قرار داد؛ این سرمایهگذاری مشهور، اختصاص ۲۰ میلیون دلار به شرکت علی بابا در سال ۲۰۰۰ بود که در سال ۲۰۱۸ ارزشی بالغ بر ۱۳۰ میلیارد دلار پیدا کرد.
در ماه مه سال ۲۰۲۲، سان در فهرست «میلیاردرهای جهان» مجله فوربز در رتبه ۷۴ قرار گرفت. او برای مدت کوتاهی، حدود سه روز، در میان ۲۰ فرد ثروتمند جهان نیز جای داشت. این دوره مربوط به پیش از ترکیدن حباب داتکام بود که در آن زمان، وی ۷۰ میلیارد دلار از دارایی خود را از دست داد و همین امر سبب سقوط او به رتبههای پایینتر از ۵۰ فرد ثروتمند جهان شد.
در خصوص مقایسه ماسایوشی سان با وارن بافت، که بحثهای زیادی را در صنعت تجارت برانگیخته است، باید گفت که رویکردهای سرمایهگذاری این دو فرد تفاوتهای اساسی دارد؛ به طوری که یکی با احتیاط فراوان عمل میکند و دیگری بسیار بیپروا است.
برای نمونه، وارن بافت برای سرمایهگذاری در یک شرکت، زمان کافی برای تصمیمگیری صرف میکند و تمایل به کسب سود در بلندمدت دارد. در مقابل، ماسایوشی سان اغلب تصمیمات سریعی اتخاذ میکند؛ مانند سرمایهگذاری در شرکت ویورک که آدام نیومن تنها در مدت ۱۲ دقیقه توانست او را متقاعد به سرمایهگذاری نماید.
تفاوت دیگر این دو سرمایهگذار در این است که وارن بافت علاقهای به سرمایهگذاری در حوزه هوش مصنوعی ندارد و ترجیح میدهد سرمایههای خود را بر صنایع سنتی متمرکز کند، در حالی که ماسایوشی سان دقیقاً برعکس او عمل کرده و علاقه بیشتری به رشد و توسعه فناوری نشان میدهد.
