نیازمندیهای اساسی برای راهاندازی فضای کار اشتراکی
تاسیس فضای کار اشتراکی، فرصتی را برای فریلنسرها و کارآفرینانی که نیازمند حمایت بودند، فراهم آورد تا با صرف هزینه کمتری فعالیت خود را آغاز نمایند. در حقیقت، این فضا برای افرادی مناسب بود که به یک واسطه ارتباطی بین کار کردن در منزل و فعالیت به صورت مستقل نیاز داشتند. در نتیجه، صاحبان فضاهای کار اشتراکی، اولویت را به افرادی اختصاص دادند که توانایی پیمودن این مسیر را داشته باشند؛ زیرا حضور چنین افرادی است که موجب رشد و توسعه فضای کار اشتراکی میگردد. اگر فردی صرفاً به دلیل تمایل به کار کردن در محیطی خارج از منزل به چنین فضایی مراجعه کند، ممکن است جای تیمی را اشغال نماید که به استقلال و موفقیت نزدیک شده است.
سرمایهگذاری در راهاندازی فضای کار اشتراکی، محیطی مشابه شتابدهندهها ایجاد میکند، با این تفاوت که تیمها هزینه رشد و توسعه خود را شخصاً پرداخت مینمایند. مدیریت چنین فضایی مستلزم هوشمندی در گردآوری تیمهای مشابه با عملکردهای نزدیک به یکدیگر است. در چنین محیطی، رشد سریع و دستیابی به نتایج مطلوب، محتملتر خواهد بود.
مزایای سودآوری از طریق حضور در فضای کار اشتراکی
درگیر شدن با ساختارهای اداری، نخستین مشکلی است که یک کارآفرین آمادگی مواجهه با آن را ندارد. تعیین ساعات ورود و خروج، نحوه استفاده از امکانات و سایر مسائل اداری، برای هیچ کارآفرینی خوشایند نیست. هزینههای مربوط به مصرف آب، برق، گاز، تلفن، شارژ ساختمان و مالیات نیز به این موارد افزوده میشود. بخش قابل توجهی از تمرکز یک کارآفرین ممکن است صرف پرداختن به چنین مسائلی گردد.
فضای کار اشتراکی به کارآفرین کمک میکند تا با تیمهای مشابه خود ارتباط برقرار نموده، شبکهسازی کند و در طول روز بر مسائل مربوط به کسبوکار خود تمرکز نماید. برای تشکیل تیم و شروع فعالیت، نیازی به تهیه تجهیزات اداری، اینترنت، تأمین امنیت ساختمان، مدیریت ورود و خروج کارکنان و ایجاد یک محیط کاری سالم نیست. تمامی این امکانات در چنین فضایی فراهم است و کارآفرین میتواند از آنها بهرهمند شود. اگرچه ممکن است گاهی اوقات در ارائه این خدمات مشکلاتی به وجود آید، اما رفع آنها بر عهده مسئولان فضای کار اشتراکی خواهد بود.
رشد سریع در مقابل رکود در محیطهای کاری سنتی
یکی از نخستین مزایای تاسیس فضای کار اشتراکی، امکان رشد سریعتر برای کارآفرینان بود. حضور در یک دفتر کار سنتی که کسبوکار آن مشخص است و کارمند ارتباط چندانی با سایرین ندارد، منجر به رشد نخواهد شد. اجاره کردن اتاق از یک اداره، بیشتر شبیه به قرار گرفتن در زیر چرخدندههای یک شرکت دیگر است. تمامی امکانات و مزایا برای شرکت اصلی در نظر گرفته شده و عملاً تفاوتی با خانهنشینی یا کارمندی ندارد. مدیران چنین شرکتهایی که صرفاً به منظور تأمین هزینههای شرکت خود اقدام به اجاره فضا مینمایند، تنها تصورشان از حضور یک فرد ثالث در شرکت، پرداخت به موقع اجاره ماهانه است.
ارائه خدمات مشاوره، برگزاری دورهمیهای آشنایی، معرفی تیمهای مشابه، امکان مشورت با سایر تیمها، بهرهمندی از مزایای آبدارخانه و خدمات اداری و سایر تسهیلات، از وظایف این شرکتها محسوب نمیشد؛ به این معنا که اگر فردی یک میز کار در چنین مکانی اجاره میکرد، صرفاً میتوانست در ساعات مشخصی حضور داشته باشد و پس از آن محل را ترک کند. او نمیتوانست ارتباط چندانی با سایر اعضا برقرار کند، زیرا بخشی از تیم محسوب نمیشد. همچنین، امکان دریافت مشاوره برای رشد کسبوکار خود را نیز نداشت. مشاورههای ارائه شده توسط مدیران چنین فضاهایی نیز چندان کارآمد نبود، زیرا خود این شرکتها در مدیریت هزینههای خود با مشکل مواجه بودند و صرفاً به منظور تأمین بخشی از هزینهها اقدام به اجاره فضا کرده بودند. در نتیجه، توانایی ارائه مشاوره مؤثر را نیز نداشتند.
نکات کلیدی برای راهاندازی فضای کار اشتراکی مستقل
برای تاسیس یک فضای کار اشتراکی مستقل، پیش از هر اقدامی، لازم است چند نکته اساسی مورد توجه قرار گیرد. به منظور جذب تیمهای موفق و کارآفرینان در حال رشد، باید مراحل راهاندازی فضای کار اشتراکی به درستی طی شود. نیازی به در نظر گرفتن فضای بسیار بزرگ برای این منظور نیست.
نخستین گام، توجه به شبکهسازی است. حضور افرادی که بتوانند به یکدیگر یاری رسانند، تنها از طریق ایجاد یک شبکه ارتباطی مناسب امکانپذیر خواهد بود. مرحله بعدی، یافتن مکانی است که دسترسی به آن برای همگان با استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی آسان باشد. ایستگاههای مترو و اتوبوس شهری در اولویت قرار دارند. در مقابل، اگر هدف ایجاد یک فضای کار شیک و لوکس باشد، باید مکانی در محلههای گرانقیمت و دور از دسترس وسایل حمل و نقل عمومی در نظر گرفته شود.
پیش از انتخاب مکان، تعیین نوع مشاغل افرادی که قرار است در این فضا فعالیت خود را آغاز کنند، از اهمیت بالایی برخوردار است. عدم توجه به این موضوع میتواند منجر به شکست کامل تمامی مراحل بعدی شود. به عنوان مثال، برای تیمهای معماری لوکس، حضور در مرکز شهر اولویت محسوب نمیشود. آنها نیازمند مکانی هستند که صاحبان خانههای بزرگ بتوانند به راحتی به آنها مراجعه کنند. در چنین شرایطی، حضور آنها در مناطق بالایی شهر میتواند مفیدتر از حضور در خیابانهای شلوغ مرکز شهر باشد که رفت و آمد برای مشتریانشان دشوارتر است.
تعریف جامعتر از فضای کار مشترک
به منظور تصمیمگیری بهتر در خصوص راهاندازی فضای کار اشتراکی، بهتر است یک تعریف جامع از این فضا داشته باشیم. فضای کار مشترک یکی از سودمندترین روشها برای کارآفرینان است که در آن، علاوه بر اجاره میز و صندلی، امکانات اداری، امنیتی و سازمانی را نیز به دست میآورند. هزینهای که بابت اجاره ماهانه پرداخت میکنند، شامل بهرهمندی از این خدمات نیز میگردد.
در این فضا، کارآفرینان این امکان را دارند که به سادگی با سایر تیمها ارتباط برقرار کنند، شبکه ارتباطی خود را گسترش دهند، جلسات گروهی تشکیل دهند و با مشتریان خود ملاقات نمایند. آنها فرصت دارند که در طول حضور خود، با دیگران مشورت کنند، از خدمات مشاوره مدیران بهرهمند شوند و در یک محیط مشترک با همکاران خود حضور داشته باشند.
حفظ انگیزه و امید در چنین فضایی، برای افرادی که هدفمندانه به سوی رشد حرکت میکنند، آسانتر است. آنها میتوانند با استفاده از انرژی دیگران، خود را ارتقا دهند یا انرژی خود را با دیگران به اشتراک بگذارند. ایدههای خلاقانه خود را با دیگران به اشتراک گذاشته و به طور مستقل برای کسبوکار خود تصمیم بگیرند. هر فردی با توجه به حوزه علایق خود میتواند در رویدادهای مرتبط شرکت کند. حضور در چنین فضایی به کارآفرین این امکان را میدهد تا برای مواجهه با نیازمندیهای آغاز یک کسبوکار کاملاً مستقل آماده شود.
نیازمندیهای اساسی برای راهاندازی
برای شروع و راهاندازی یک فضای کار اشتراکی، به یک فضای مناسب و گروهی از افراد علاقهمند به استفاده از چنین فضایی نیاز است. محیط باید شامل خدماتی نظیر آبدارخانه، یخچال و تجهیزات گرم کردن غذا، نوشیدنی و شستشوی
